شخص حقوقي به ماهيت وجودي اعتباريي اطلاق ميشود که زنده نيست و انسان هم نيست که مستقلاً طرف حق واقع شود. ممکن است اين ابهام پيش آيد که آيا شخص حقيقي که هم انسان است و هم زنده، نميتواند داراي شخصيت حقوقي باشد؟! چنين است که اين فرد، داراي شخصيت حقوقي است نه اين که شخص حقوقي باشد. شخصيت حقوقي با شخص حقوقي بسيار متفاوت است. در تإييد همين گفتار، در ويکيپدياي انگليسي، براي , نوشتار هست که به معناي "شخصيت حقوقي" است نه "شخص حقوقي". پس شخص حقوقي به شرکتها و نهادها و موسساتي اطلاق ميشود تا مستقلاً داراي حقوق و تکاليفي شوند و محدوديت ها و تشريفاتي بر آنها تحميل شود تا در فرجام، مصلحت اشخاص حقيقي بهره برنده از اين شخص حقوقي، مراعات گردد. پس وجود شخص حقوقي و شخصيت آن، به اعتباري است که ناشي از ديدگاه هاي فلسفي حقوقي ميباشد.