محاصرهٔ هالیکارناس، نبردی بین اسکندر کبیر و شاهنشاهی هخامنشی بود که در سال ۳۳۴ پیش از میلاد رخ داد. ارتش اسکندر که فاقد نیروی دریایی بود، پیوسته از جانب نیروی دریایی هخامنشیان احساس خطر میکرد. نیروی دریایی هخامنشیان یکسره در پی برانگیختن اسکندر به نزاع بود حال آنکه اسکندر ناوگان دریایی نداشت. مآلاً ناوگان دریایی ایرانیان به سوی هالیکارناس بادبان کشید تا پایگاه دفاعی تازهای را در آنجا ایجاد کند. آدا، ملکهٔ سابق هالیکارناس، به توسط برادر جوانترش، پیکسوداروس، از تخت سلطنت به زیر کشیده و رانده شده بود. داریوش پس از مرگ پیکسوداروس، اورونتوباتس را به حکمرانی کاریه—که هالیکارناس نیز در حوزهٔ قلمرو آن محسوب میشد—گماشته بود. با ورود اسکندر به منطقه در سال ۳۳۴ پیش از میلاد، آدا که دژ آلیندا را در تملک داشت، آن را به اسکندر تسلیم کرد.