ا، (الف) نامیده میشود، اولین حرف الفبای فارسی و عربی است. این شکل الفبایی هم در نقش یکی از حروف واکهٔ بلند (مصوت بلند) فارسی است که گاه به صورت (ا) در کلماتی چون: آب، باد و دریا می باشد. و هم در نقش تلفظ همزه به کمک حرفهای واکهٔ به کار میرود، مانند: اَبر، اِنسان و اُستاد (با حروف واکه کوتاه زبر - زیر و پیش) و مانند: آب (الف اول در اصل=ااب)، او، این (با حروف واکه بلند) میباشد.