Wrzód (łac.
ulcus) –
wykwit wtórny mający charakter otwartej
rany na powierzchni
skóry,
błony śluzowej lub
rogówki. Do wytworzenia wrzodu dochodzi w wyniku uszkodzenia
tkanek wikłanego toczącymi się lokalnie procesami o charakterze zapalno-martwicowym, co skutkuje przerwaniem ciągłości
nabłonka i uszkodzeniem leżących głębiej struktur tkankowych. Do bezpośrednich przyczyn powstawania wrzodów można zaliczyć
uraz (fizyczny, chemiczny, termiczny),
zakażenie lub
niedokrwienie tkanek. Częstsze występowanie owrzodzeń skóry może być związane z pojawianiem się
odpornych na metycylinę szczepów
gronkowca złocistego. Gojenie się wrzodów zwykle przebiega z trudnościami, miewa charakter przewlekły i kończy się wytworzeniem
blizny.