Ustnik – w niektórych
aerofonach przyrząd służący do wprowadzania w drganie słupa powietrza zawartego w przewodzie
instrumentu muzycznego; także munsztuk (
archaizm,
staropolskie), pierwsze użycie w polszczyźnie notowane przed 1585. Muzyk przykłada go do ust i wdmuchuje przez niego powietrze do instrumentu, wprawiając wargi w wibracje.