Fundusz Spójności – czasowe wsparcie finansowe dla krajów Unii Europejskiej, nie będące
funduszem strukturalnym, uchwalone w ramach
Traktatu z Maastricht (
1992), a przygotowane formalnie przez rozporządzenie
Rady Unii Europejskiej z
16 maja 1994 r. Gwarantował słabiej rozwiniętym państwom
Unii Europejskiej, których dochód narodowy brutto na mieszkańca nie przekracza 90% średniej unijnej (kryterium spełniały wówczas
Grecja,
Hiszpania,
Irlandia i
Portugalia), pomoc w zakresie ochrony środowiska i infrastruktury transportowej (w ramach
sieci transeuropejskich). Środki Funduszu Spójności są kierowane do państw członkowskich, w których dochód narodowy brutto (DNB) na jednego mieszkańca jest niższy niż 90% średniej w państwach Unii Europejskiej, oraz w których opracowany został program zmierzający do spełnienia kryteriów konwergencji ustalonych w art. 104 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską. W przypadku, gdy kraj członkowski nie dotrzyma programu konwergencji dla unii gospodarczej i walutowej, przyznane fundusze mogą zostać wstrzymane.