Hoofse liefde kwam uitsluitend voor in de hogere standen en behelsde de bewondering van een edelman of
ridder voor een onbereikbare, meestal gehuwde,
vrouw. In de meeste gevallen ging het om een
platonische relatie. In de bijbehorende
dichtkunst kwamen de lichamelijke aspecten wel ter sprake, maar dan alleen om de onmogelijkheid ervan te benadrukken. De
passie die in de hoofse liefde werd uitgedrukt, werd geacht een louterend effect te hebben op de beoefenaar.