Antik Çağ felsefesi ya da
Antik Çağ Yunan Felsefesi, MÖ 700'lü yıllardan başlayıp M.S. 500'lü yıllara, yani
Orta Çağ'a kadar uzanan tarihsel dönemdeki
felsefe tarihini kapsar.
Antik Yunan ve
Roma kültürlerinde süregelen felsefe eğilimleri ve öğretilerinden oluşur.
Klasik İlkçağ felsefesi olarak adlandırılması da sözkonusudur. Bu dönem
İlk Çağ felsefesinden,
Yunan ve
Roma kültürlerine bağlı olmalarıyla ayrıştırılır. Böylece
bilgi için bilgi gibi bir felsefe geleneğine geçilmiş olduğu varsayılır; bilgi burada gündelik yaşamdaki kullanılabilirliğinin ötesinde kendi başına bir değer ya da sorundur. Bu nedenle
Batı felsefesi olarak adlandırılan felsefe geleneği kendisini Antik Çağ felsefesine dayandırır. Çağdaş ya da modern denilen düşünce biçiminin ve felsefe tarzının embriyon halinde bu dönem felsefe geleneğinde ortaya konulduğu varsayılmaktadır. Antik Çağ filozofları, bilginin anlamını, doğruluğun ne olduğunu, erdemin ne anlama geldiğini, evrenin ve yaşamın anlamını sorgulamışlar ve felsefi soruları şekillendirmişlerdir.