De
Semnonen waren een west
Germaanse stam die het kernvolk vormde van de
Sueben of Zwaven. Hun verblijfsgebied lag rond het begin van de jaartelling tussen de
Elbe en de
Oder in het huidige
Brandenburg en
Mecklenburg-Voor-Pommeren. De naam Semnonen houdt waarschijnlijk verband met de kleinkoning Semno (Grieks Σέμνων) der Longionen, die in 277 door keizer
Probus gevangen werd genomen.