افسونگری یا
جادوگری یا
جادوی عام در معنای کلّی، به معنای هر عمل عجیبی است. افسونگری در
مردمشناسی، دین و اسطورهشناسی عملی بود که جادوگر به وسیلهٔ جادو یا کارهای فراطبیعی کارهای خود را پیش میبرد. در دوران پیش از مدرن در اروپای مسیحی اعتقاد بر این بود که جادوگران با شیطان در تماس هستند و از نیروی وی برای آسیب رساندن به مردم و اموالشان استفاده میکنند.