خُلق يک وضعيت هيجاني است که از هيجان متفاوت است، کمتر مربوط به مورد خاصي است، شدت آن کمتر است و کمتر احتمال دارد که به دليل محرکي بيروني به وجود آمده باشد. خلق را عموما ميتوان به دو معيار مثبت و منفي ارزيابي کرد، يعني در کلامي ديگر، مردم عموما از «خوشخلق بودن» و يا «بدخلق بودن» به عنوان تعريف وضعيتي استفاده ميکنند.