ذیالحِجّه یا ذیالحِجّة الحرام دوازدهمین و آخرین ماه از ماههای قمری است. این ماه ماه بسیار پربرکتی است، و بزرگان دین اسلام هنگام ورود به این ماه، اهمیت ویژهای به عبادت در آن میدادند، مخصوصا دهه اول این ماه. در برخی روایات اسلامی آمدهاست که شبهای دهگانهای که خداوند در آیات «و الفجر و لیال عشر» به آن قسم یاد کردهاست، و «اشهر معلومات» که در آیه ۲۸ سوره حج آمده و مؤمنین باید در آن به یاد خدا باشند، ده روز اول ماه ذی الحجهاست. همچنین ۱۰ روزی که خدا در میقات با موسی به ۳۰ روز میقات او اضافه کرد، این دهه میباشد. در حدیثی از رسول خدا وارد شدهاست که عبادت و کار نیک در هیچ ایامی بهاندازه این دهه فضیلت ندارد.