در کیهانشناسی فیزیکی، سن جهان هستی میزان زمان سپری شده پس از مهبانگ (یا انفجار بزرگ) است که گمان میرود لحظه آغاز پیدایش جهان است. بنابر دقیقترین اندازهگیری انجام شده توسط ماهواره پلانک، سن جهان بر پایه مدل لامبدا-سی دی ام در حدود ۰.۰۳۷±۱۳.۷۹۸ میلیاردسال ( سال و یا ثانیه) برآورد شدهاست. میزان عدم قطعیت این عدد ۳۷ میلیون سال(۰.۰۳۷ میلیارد سال) است که با تطبیق نتایج چندین پروژه تحقیقاتی علمی از جمله اندازهگیریهای تابش زمینه کیهانی توسط ماهواره پلانک و یا کاوشگر ناهمسانگردی ریزموجی ویلکینسون و موارد دیگر تعیین شدهاست. با استفاده از اندازهگیری تابش زمینه کیهانی میتوان زمان سرد شدن این تابش از لحظه مهبانگ تا کنون، و با اندازهگیری نرخ انبساط جهان و برونیابی به عقب در زمان می توان سن جهان را محاسبه نمود.