معجزه ، در عرف عام بر حوادث شگفت آور, غيرعادى و فراطبيعى اطلاق مى شود. در انديشه اسلامي، معجزه امر خارقالعادهاى است كه از راه علل ماوراء طبيعي با اراده خدا از شخص مدّعى نبوت به نشانه صدق ادّعاى وي، همراه با مبارزه طلبي ظاهر مي شود. در کلام قديم علامه حلي نيز گفته است: «و نعني بالمعجزه ثبوت ما ليس بمعتاد مع خرق العاده و مطابقه الدعوي ...» معجزه ثبوت چيزي است كه معمول و عادي نباشد و يا نفي چيزي است كه معمول و عادي نيست بشرطي كه همراه خرق عادت و مطابق دعواي نبوت باشد.