ویروییدها کوچکترین بیمارگرهای گیاهی شناخته شده محسوب میشوند. اصطلاح ویروئید اولین بار توسط دینر در سال ۱۹۷۱ برای توصیف عامل بیماری دوکی شدن غده
سیب زمینی (PSTVd) به کار برده شد. ویروییدها دارای یک رشته آر ان ای تک لا ی حلقهای به طول ۲۴۶ تا ۴۰۱ نوکلئوتید، با ساختمانهای ثانویهٔ متعدد و فاقد پوشش پروتئینی هستند. این بیمارگرها فاقد چارچوب ژنی فعال هستند و توانایی سنتز پروتئین را ندارند. به رغم فقدان پروتئین پوششی، به علت دارا بودن ساختار پیچیده ثانویه، در مقابل عوامل مخرب نوکلئیک اسیدها مقاومت زیادی دارند.