Onder het
Compton-effect verstaat men de toename in
golflengte door energieverlies dat optreedt als
fotonen van
röntgen- en gammastraling (
energieën van bijvoorbeeld 0,5 M
eV tot 3,5 MeV) een interactie (
botsing) aangaan met
elektronen in een materiaal. Deze
verstrooiing van
fotonen aan elektronen wordt ook in het algemeen Compton-effect of Compton
verstrooiing genoemd. Het effect is genoemd naar de ontdekker
Arthur Holly Compton (
Nobelprijs 1927). Bij omgekeerde of inverse Comptonverstrooiing worden de elektronen juist aan fotonen verstrooid. Comptonverstrooiing aan
atoomkernen is ook mogelijk, maar meestal doelt men op verstrooiing aan elektronen.