Herod Agryppa I, właściwie
Marcus Iulius Agrippa (ur. w
10 lub
9 p.n.e. – zm. w
44 w
Cezarei Nadmorskiej) – król Batanei, Gaulanitydy, Trachonu i Paneas od
37,
Galilei i
Perei od
39,
Judei od
41. Wnuk
Heroda Wielkiego. Brat
Heroda z Chalkis i
Herodiady. W 37 roku otrzymał z nadania
Kaliguli tetrarchię swojego
stryja Filipa, a dwa lata później ziemie innego stryja -
Heroda Antypasa. W
41 roku odegrał istotną rolę przy objęciu władzy przez
Klaudiusza, a ten w zamian nadał mu Judeę. Niepochlebną opinię zyskał między innymi z powodu stracenia
apostoła Jakuba Większego. Historyk rzymski,
Kasjusz Dion nazywa go
nauczycielem tyrana, w nawiązaniu do
Kaliguli, a w stenogramie procesowym
Akta Izydora pada określenie -
Żydek za trzy obole.