Izomeria konformacyjna – rodzaj
izomerii cząsteczek chemicznych, polegającej na częściowym zablokowaniu swobodnej rotacji
podstawników lub pojedynczych atomów, występujących przy dwóch
atomach połączonych
pojedynczym wiązaniem chemicznym. Izomery konformacyjne różnią się
konformacją atomów (czyli ich wzajemnym ułożeniem w przestrzeni), lecz mogą się wzajemnie w siebie przekształcać bez reakcji chemicznej, na skutek skoordynowanych ruchów fragmentów cząsteczki. Izomeria konformacyjna występuje w głównie w związkach, które posiadają bardzo rozbudowane przestrzennie podstawniki, lub podstawniki, które nawzajem silnie z sobą oddziałują poprzez przestrzeń, tworząc np. słabe
wiązania wodorowe. Czasami zdarza się także obserwować tę izomerię w przypadku związków, które jej normalnie nie wykazują, gdy schłodzi się je do bardzo niskich temperatur.