Jeffersoniaanse architectuur (
Engels:
Jeffersonian architecture) was een
Amerikaanse vorm van het
neoclassicisme en
neopalladianisme, zoals die uitgewerkt werden door de Amerikaanse president en
uomo universale Thomas Jefferson. Hij ontwierp zijn eigen woning
Monticello en het plantagehuis
Poplar Forest, de gebouwen van de
Universiteit van Virginia en verschillende andere woningen van vrienden en politieke bondgenoten. De Jeffersoniaanse stijl was erg populair in de periode kort na de Amerikaanse onafhankelijkheid, ongeveer gelijktijdig met de opkomst van de algemenere neoclassicistische architectuur in de Verenigde Staten. In diezelfde periode (1780-1830) was ook de klassieke
federale stijl veelvoorkomend in de VS. Na de jaren 1830 werden zowel Jeffersoniaanse als federale architectuur ingeruild voor neo-Grec,
neogotiek en italianiserende stijl. Ook nadat de Jeffersoniaanse stijl uit de mode was geraakt, werd ze nog toegepast in protestantse kerken aan de
oostkust en op een aantal universiteitscampussen in het
zuiden van de VS.