De
Laotiaanse Burgeroorlog (1953-1975) was een intern gevecht tussen de communistische
Pathet Lao en de koninklijke Laoregering waarbij beide partijen enorme steun verkregen voor een
oorlog bij volmacht van de wereldwijde supermachten van de
Koude Oorlog. Het
Koninkrijk Laos vormde het toneel voor een schemeroorlog voor de andere strijdende partijen tijdens de
Vietnamoorlog. Het Frans-Laotiaans Verdrag van 1953 verleende Laos volledige onafhankelijkheid maar de jaren eropvolgend werden gekenmerkt door rivaliteit tussen de neutralisten onder prins
Souvanna Phouma, de rechtervleugel onder prins
Boun Oum uit
Champassak en het linkse Laotiaans Patriottisch Front (Neo Lao Hak Sat) onder prins
Souphanouvong en toekomstig premier
Kaysone Phomvihane. Een aantal pogingen werden verricht om coalitieregeringen te vormen, wat uiteindelijk leidde tot een "drie-coalitie"-regering in
Vientiane.