De
levensboom of
boom des levens (
Hebreeuws: עץ החיים;
Etz haChayim) wordt in het
Bijbelboek
Genesis in vers 2:9 genoemd als de
boom die samen met de
boom van de kennis van goed en kwaad door
God werd geplant in de
Hof van Eden (het
Paradijs) en waarvan de vruchten
eeuwig leven (
onsterfelijkheid) geven. Nadat
Adam en
Eva van de boom van de kennis van goed en kwaad hadden gegeten, schrijft de Bijbel dat beiden werden verbannen uit de Hof van Eden om hen ervan te weerhouden om van de vruchten van de boom des levens te eten:
Volgens het Bijbelverhaal werden Adam en Eva zo dus gescheiden van de levensboom en sterfelijk gemaakt. In het
christelijke Nieuwe Testament wordt deze verbanning van de Hof van Eden gecompenseerd door het 'planten' van de nieuwe levensboom (
Jezus) aan de kant van de mens. In het boek
Openbaring van Johannes wordt driemaal (2:7, 22:2 en 22:19) de
Koinè-Griekse frase
xylon zoës (ξύλον ζωής) gebruikt, die in Nederlandse vertalingen letterlijk als 'levensboom' of 'boom des levens' wordt vertaald (22:19 wordt in sommige vertalingen ook als 'boe(c)k des levens' vertaald).