Okres wegetacyjny – część
roku, gdy
roślinność może się rozwijać ze względu na dostateczną ilość wilgoci i ciepła. W
Polsce jest to okres ze średnią dobową
temperaturą powietrza powyżej 5
°C. Podczas okresu wegetacyjnego w
roślinie zachodzą intensywne procesy rozwojowe. W
klimacie umiarkowanym trwa od ostatnich
przymrozków wiosennych do pierwszych przymrozków
jesiennych. Za początek okresu wegetacyjnego przyjmuje się też zakwitanie
leszczyny,
kaczeńca,
podbiału, a za koniec – opadanie liści
kasztanowca i
brzozy. Najwcześniej, średnio już przed
25 marca, okres ten rozpoczyna się na
południowym zachodzie w rejonie
Leszna,
Wrocławia i
Głogowa oraz w rejonie
Tarnowa, a najpóźniej, dopiero po
15 kwietnia, na
Pojezierzu Mazurskim i w górach. Najwcześniej, przed
25 października, kończy się na Pojezierzu Mazurskim i w górach, a najpóźniej w pasie biegnącym wzdłuż wybrzeża
Bałtyku, doliną
Odry,
Niziną Śląską i Kotlinami Podkarpackimi. W wyniku tych różnic długość okresu wegetacyjnego waha się w
nizinnej części kraju od zaledwie 190 dni na
Mazurach do ponad 220 dni na
Dolnym Śląsku, a w górach 100-150 dni.