Het
vestigingsgebied (
Russisch: Черта оседлости;
Tsjerta osedlosti,
Duits:
Ansiedlungsrayon,
Engels:
Pale of Settlement) was het westelijkste gebied van het
Russische Rijk waar het
joden was toegestaan zich permanent te vestigen. Het gebied liep van een demarcatielijn (Engels:
pale) in het oosten naar de buitengrens met Oost- en Midden-Europa. Het gebied omvatte slechts 20% van
Europees Rusland en kwam kwam overeen met de historische grenzen van het
Pools-Litouwse Gemenebest. Het omvatte een groot deel van het huidige
Litouwen,
Wit-Rusland,
Polen, Moldavië,
Oekraïne en gedeelten van West-
Rusland. Binnen het vestigingsgebied waren echter wel een aantal steden waar deze toestemming niet voor gold. Enkele kleine categorieën joden mochten buiten het vestigingsgebied wonen.