Een
waterbed is een bed waarvan de
matras bestaat uit een met water gevulde kunststof zak. Waterbedden werden in de negentiende eeuw al gebruikt. Uitvinder is de Schot
Neil Arnott in 1832. Zijn vinding werd gebruikt om
doorliggen van patiënten te voorkomen tijdens langdurige bedlegerigheid. Waterbedden werden in Nederland bij de gewone consument pas populair in de laatste decennia van de twintigste eeuw.