Bezokolicznik (łac.
infinitivus) – forma
czasownika, która wyraża czynność lub stan w sposób abstrakcyjny, zazwyczaj bez określania
czasu,
rodzaju,
liczby,
osoby,
trybu,
strony i
aspektu. W niektórych językach może jednak wyrażać niektóre z tych kategorii, np. w łacinie istnieją bezokoliczniki wyrażające czas i stronę, a w
grece klasycznej dodatkowo także aspekt. Istnieją też języki (np.
arabski,
nowogrecki lub
bułgarski) pozbawione form bezokolicznika.