Een
cohors (mv.:
cohortes, vandaar het Nederlandse
cohort(e)) was een indeling in het Antieke
Romeinse leger. Een legioen (
divisie van de landmacht) bestond uit 10 cohortes plus stafdiensten. Een cohors omvatte drie
manipels, elk van twee
centuries, theoretisch ongeveer 480 manschappen plus
centuriones en
optiones. Het eerste cohort had dubbele sterkte (12
centuriae), waarschijnlijk omdat aan dit cohors de
fabri (technische werklieden, zoals (wapen)smeden) en de administratieve staf (
officiales) waren toegevoegd.