Er is sprake van
consensus wanneer de leden van een groep of gemeenschap een breedgedragen overeenstemming hebben bereikt. Het wordt vaak toegepast in
internationale organisaties en in
democratieën. Er wordt net zo lang onderhandeld over geschilpunten totdat er een formule is gevonden die voor elke deelnemer aanvaardbaar is. Er wordt niet gestemd, maar het voorstel wordt aanvaard als er juist niemand meer om stemming vraagt. Via het consensusprincipe bereikt men het maximaal haalbare waar iedereen zich nog in kan vinden. Consensus is dan ook niet hetzelfde als
unanimiteit (overeenstemming zonder uitzondering). Bij unanimiteit stemt iedereen in met het voorstel, terwijl bij consensus iedereen “ermee kan leven”.