Delator (z łac.
delatio =
wnoszenie,
przynoszenie,
dostarczanie) – w
starożytnym Rzymie był to
donosiciel, a następnie
oskarżyciel publiczny. W czasach wczesnej republiki rzymskiej delator wykonywał swój proceder bezinteresownie, traktując to jako swój obywatelski obowiązek, jednak z czasem, a zwłaszcza w okresie
cesarstwa, gdy funkcjonowało tzw. "prawo o obrazie majestatu", delator stał się płatnym donosicielem – denucjatorem. Za
Tyberiusza (w I w. n.e) fałszywe
oskarżenia stały się źródłem zdobywania przez delatorów oraz ich mocodawców olbrzymich fortun, ponieważ delatorzy otrzymywali nagrodę zwykle w postaci części majątku
oskarżonego.