Het
Ius Honorum was in het
Romeinse Rijk het recht om ere-ambten uit te oefenen. Het werd uitsluitend toegekend aan personen met
Romeins burgerrecht. Omdat men voor het ambt van
quaestor, het eerste in de reeks van ambten in de
cursus honorum, een minimum vermogen van 400.000
sestertiën nodig had, was het uitoefenen van zijn
ius honorum enkel voorbehouden aan de rijkste burgers.