Kwestor (łac.
Quaestor) – w
starożytnym Rzymie, w początkach republiki, urzędnik sprawujący funkcję sędziego śledczego oraz oskarżyciela publicznego w sprawach karnych. Później powierzono kwestorowi administrację skarbem publicznym, a funkcje sądownicze przeszły na
pretorów i
trybunów. Początkowo kwestorów było dwóch, od
421 p.n.e. czterech, od
267 p.n.e. 8, od czasów
Sulli 20, a
Cezar zwiększył ich liczbę do 40. Odpowiedzialni byli za sprawy finansowe: nadzór nad kasą państwową, gromadzenie i rozdział pieniędzy, zbieranie
podatków, zarządzanie kasą wojskową (wypłata żołdu, sprzedaż łupów itp.).