Termy Karakalli – największe
termy rzymskie zasilane wodą dostarczaną
akweduktem Aqua Marcia. Wzniesione podczas panowania Marka Aureliusza Antoniusza –
Karakalli (zapoczątkowane przez
Septymiusza Sewera), w okresie od 212 do 216 zajmowały obszar 11 ha. Sam budynek miał wymiary 337,0 x 328,0 m. Był to kompleks typowy dla obiektów budowanych w czasach
cesarstwa. Do pomieszczeń prowadziła brama umieszczona pośrodku wschodniego boku. Przez pomieszczenia szatni (
apodyterium) przechodziło się do
palestry. Pomieszczenia te przeznaczone były między innymi do wykonywania ćwiczeń gimnastycznych. Z nimi sąsiadowały sale
masażu, wypoczynku i najprawdopodobniej
biblioteki umieszczone w symetrycznie rozmieszczonych
apsydach. Za tymi pomieszczeniami, po stronie zachodniej budynku, znajdował się kompleks pomieszczeń ogrzewanych. Były tam m.in. pomieszczenia
sauny, baseny z gorącą wodą (
calidarium). Dalej umieszczono otwarte pomieszczenie sąsiadujące z wewnętrznym patio, na którym umieszczono basen z zimną wodą (
frigidarium). Po stronie zachodniej budynku znajdował się plac do rozgrywania zawodów sportowych.
Eksedry umieszczone po wschodniej i zachodniej stronie budynku mieściły sale, z których jedna w kształcie ośmiokąta najprawdopodobniej odgrywała rolę
nimfeum. Po stronie południowej i północnej wybudowano
perystyle i
aule zakończone apsydami na dłuższym boku. Wnętrza budowli urozmaicały liczne wnęki i nisze. Ściany i posadzki pokrywały
mozaiki oraz malowidła. Bogaty wystrój uzupełniała zieleń i monumentalne rzeźby, z których najbardziej znane są: Herakles Farnezyjski i
Byk Farnezyjski.